How big is Melkweg?
950 ексаметрів!
De Melkweg is het sterrenstelsel waarin de Zon, de Aarde en alle sterren liggen die aan de nachthemel te zien zijn. Een sterrenstelsel is een enorme groep sterren, gas en stof die door zwaartekracht bij elkaar wordt gehouden. De hoofdschijf van sterren van de Melkweg is ongeveer 100.000 lichtjaar breed, waarbij een lichtjaar de afstand is die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,46 biljoen kilometer. Zwakkere sterren reiken veel verder.
De Zon staat in de Melkweg, dus niemand kan het hele sterrenstelsel van buitenaf fotograferen. Astronomen leiden de vorm en grootte af door de sterren rond de Zon in kaart te brengen en de resultaten te vergelijken met andere sterrenstelsels. Het Europees Ruimteagentschap (ESA) beschrijft de schijf met de meeste sterren van het sterrenstelsel als een schijf met een straal van ongeveer 50.000 lichtjaar en een dikte van slechts ongeveer 1.000 lichtjaar. Dat maakt de schijf ongeveer 100.000 lichtjaar breed, de breedte die ook NASA geeft.
Een sterrenstelsel heeft geen scherpe rand, omdat de sterren geleidelijk ijler worden. Een studie uit 2018 vergeleek de chemische samenstelling van verre sterren in het vlak van de schijf met die van sterren in de halo rond de schijf. De studie vond schijfsterren op minstens 85.000 lichtjaar van het centrum, en waarschijnlijk op meer dan 100.000. Als die sterren worden meegeteld, is de schijf ongeveer 170.000 tot 200.000 lichtjaar breed.
Rond de schijf ligt een ruwweg ronde halo van oude sterren en sterrenhopen. ESA zegt dat de halo ongeveer 100.000 lichtjaar van het centrum reikt, waardoor hij ongeveer 200.000 lichtjaar breed is.
De Melkweg is een balkspiraalstelsel. In het centrum zit een verdikking van ongeveer tien miljard, voornamelijk oude, rode sterren. Die is uitgerekt tot een balk die ongeveer 20.000 lichtjaar lang is. De schijf eromheen bevat de meeste sterren van het sterrenstelsel, gerangschikt in spiraalarmen. Kaarten van jonge, hete sterren en gloeiende waterstofwolken tonen vier hoofdarmen.
Precies in het centrum zit een superzwaar zwart gat, Sagittarius A* genoemd, met een massa van ongeveer vier miljoen keer die van de Zon. NASA schat dat het sterrenstelsel in totaal 100 tot 400 miljard sterren bevat. Het hele sterrenstelsel zit in een grotere halo van donkere materie, die geen licht uitstraalt en alleen wordt opgemerkt door haar aantrekkingskracht op de sterren.
De Zon staat op ongeveer 26.000 lichtjaar van het centrum van de Melkweg, ruwweg halverwege tussen het centrum en de rand van de schijf. De Zon draait om het centrum van het sterrenstelsel, net zoals de Aarde om de Zon draait. Een volledige omloop duurt ongeveer 250 miljoen jaar.
Vanuit de platte schijf gezien vormen de sterren van het sterrenstelsel op donkere nachten een bleke band over de hemel. Die melkachtige band gaf het sterrenstelsel zijn naam. De band is ook een aanwijzing voor de vorm van het sterrenstelsel. Als de Melkweg een rond elliptisch sterrenstelsel was, zouden de sterren juist over de hele hemel verspreid zijn.