How big is Supergromada w Pannie?
950 zettámetros!
Supergromada w Pannie, nazywana też Supergromadą Lokalną, to ogromne, spłaszczone zgrupowanie grup i gromad galaktyk, którego centrum stanowi Gromada w Pannie. Grupa Lokalna, do której należy Droga Mleczna, leży blisko jednego z brzegów supergromady. Supergromada ma mniej więcej 100 milionów lat świetlnych średnicy. Rok świetlny, czyli odległość, jaką światło pokonuje w ciągu roku, to około 9,46 biliona kilometrów.
Supergromada nie ma wyraźnej granicy, a nawet samo słowo „supergromada” nie ma precyzyjnej definicji, więc każdy podawany rozmiar jest przybliżony. NASA podaje dla Supergromady Lokalnej średnicę mniej więcej 100 milionów lat świetlnych. NASA podaje też, że masa supergromady jest około 1015 razy większa od masy Słońca, a liczba ta to jedynka z 15 zerami.
Ta szerokość pasuje do układu supergromady. Gromada w Pannie w jej środku jest oddalona od Ziemi o około 54 milionów lat świetlnych, a Grupa Lokalna leży blisko jednego z brzegów. Supergromada, której środek leży w Gromadzie w Pannie i która sięga aż do Grupy Lokalnej, ma więc średnicę równą mniej więcej dwukrotności tej odległości.
Supergromada jest też płaska. W 1982 roku astronom R. Brent Tully stwierdził, że około 60% jej jasnych galaktyk leży w cienkim dysku, a reszta w niewielkiej liczbie chmur poza dyskiem. Dysk jest mniej więcej sześciokrotnie dłuższy niż gruby, a w większości przestrzeni nad nim i pod nim prawie nie ma jasnych galaktyk.
Od czasu gdy William i John Herschel stworzyli pierwsze duże katalogi mgławic, astronomowie wiedzą, że słabe, rozmyte obiekty gromadzą się w szerokim pasie północnego nieba wokół gwiazdozbioru Panny. Wiele z tych obiektów okazało się galaktykami. W latach 50. XX wieku astronom de Vaucouleurs dowodził, że ten pas jest rzeczywistą strukturą w przestrzeni, a nie przypadkowym układem widocznym na niebie. Strukturę tę nazwał najpierw „Supergalaktyką”, a później zmienił nazwę na Supergromada Lokalna.
Astronomowie przez dziesięciolecia spierali się, czy ta struktura jest rzeczywista. Przeglądy prędkości, z jakimi tysiące pobliskich galaktyk oddalają się od Ziemi, rozstrzygnęły tę kwestię na początku lat 80. XX wieku. Prędkości pozwalają odczytać przybliżoną odległość każdej galaktyki. Pokazały one, że galaktyki rzeczywiście leżą w spłaszczonej strukturze.
W 2014 roku Tully wraz z trzema współpracownikami sporządził mapę ruchów galaktyk po odjęciu rozszerzania się Wszechświata. Supergromadę zdefiniowali jako obszar, wewnątrz którego galaktyki płyną w to samo miejsce. Według tej definicji domem Drogi Mlecznej jest Supergromada Laniakea, której nazwa w języku hawajskim oznacza „ogromne niebo”. Laniakea obejmuje Supergromadę Lokalną tak, jak ją zdefiniowano wcześniej, a galaktyki Laniakei płyną w stronę obszaru w pobliżu gromad w Węgielnicy i w Centaurze, nazywanego Wielkim Atraktorem.