How big is Sombrerostelsel?
460 trillón kilómetros!
Het Sombrerostelsel is een groot sterrenstelsel in het sterrenbeeld Maagd, op ongeveer 31 miljoen lichtjaar van de Aarde. NASA en ESA geven de breedte op als ongeveer 50.000 lichtjaar. Een lichtjaar is de afstand die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,46 biljoen kilometer. Vrijwel van opzij gezien lijkt het stelsel door het heldere, bolle centrum en de donkere stofbanen op een hoed met een brede rand, en daar komt de naam vandaan.
In de beschrijving door ESA van de beelden van de Hubble-ruimtetelescoop staat dat het sterrenstelsel 50.000 lichtjaar breed is, en het Chandra X-ray Center van NASA geeft hetzelfde getal. De Aarde ziet het sterrenstelsel vanaf 6 graden boven het vlak van zijn schijf, dus het lijkt vrijwel van opzij gezien.
Net als elk sterrenstelsel heeft het Sombrerostelsel geen scherpe rand, en zwakker licht reikt veel verder. Infraroodbeelden van de Spitzer-ruimtetelescoop tonen de schijf omgeven door een veel grotere, ruwweg ronde wolk van oude sterren. De catalogus Updated Nearby Galaxy Catalog, die sterrenstelsels meet tot een zeer zwakke helderheid, geeft het stelsel een breedte van ongeveer 100.000 lichtjaar. Heet gas dat door Chandra in röntgenstraling wordt gezien, reikt meer dan 60.000 lichtjaar vanaf het centrum.
De afstand werd in 2016 gemeten met Hubble. De helderste rode reuzen in een sterrenstelsel bereiken allemaal ongeveer dezelfde werkelijke helderheid, dus hoe helder ze eruitzien, laat zien hoe ver weg ze staan. Volgens deze methode staat het Sombrerostelsel op ongeveer 31 miljoen lichtjaar. Eerdere schattingen liepen uiteen van ongeveer 20 tot 70 miljoen lichtjaar.
Astronomen classificeerden het Sombrerostelsel eerst als een spiraalstelsel met een zeer grote centrale verdikking, vanwege de schijf van gas, stof en sterren die in zichtbaar licht te zien is. Het infraroodbeeld van een veel grotere, ruwweg ronde wolk van oude sterren bracht een studie uit 2012 ertoe het stelsel in plaats daarvan als elliptisch sterrenstelsel te classificeren. Die studie stelde voor dat het materiaal dat de schijf van het sterrenstelsel vormt, van buiten het sterrenstelsel naar binnen was getrokken. De classificatie is nog steeds omstreden, en de Hubble-pagina's van NASA beschrijven het Sombrerostelsel als een spiraalstelsel.
In 2024 fotografeerde de James Webb-ruimtetelescoop het sterrenstelsel in licht uit het midden-infrarood, dat stof laat zien. Op dat beeld licht de gloeiende kern uit gewone foto's niet op, en de buitenste stofring toont klonten die plekken kunnen zijn waar nieuwe sterren ontstaan. Toch maakt het Sombrerostelsel per jaar minder dan de massa van de Zon aan nieuwe sterren, terwijl de Melkweg er ongeveer twee keer de massa van de Zon aan maakt.
In het centrum van het Sombrerostelsel zit een superzwaar zwart gat met ongeveer 9 miljard keer de massa van de Zon. Het trekt maar langzaam materiaal aan en stuurt een kleine, heldere jet uit. Het hele sterrenstelsel heeft ongeveer 800 miljard keer de massa van de Zon, waarmee het een van de meest massieve objecten in de Virgocluster van sterrenstelsels is.
De Franse astronoom Pierre Méchain ontdekte het sterrenstelsel in 1781. Het is te zwak om zonder telescoop te zien, maar een kleine telescoop toont het, het best in mei. Het wordt ook wel Messier 104 of M104 genoemd.