How big is Aldebaran?
63,000,000 kilómetros!
Aldebaran is een reuzenster met een diep oranje kleur en vormt het oog van het sterrenbeeld Stier. Hij is ongeveer 63 miljoen kilometer breed, ongeveer 45 keer zo breed als de Zon. Dat is de breedte van zijn zichtbare oppervlak.
Aldebaran lijkt aan de hemel groter dan bijna elke andere ster, en in 2002 was zijn breedte al vaker gemeten dan die van welke andere ster ook. Een catalogus uit dat jaar noemt ongeveer 60 metingen. Veel daarvan zijn afkomstig van bedekkingen door de Maan: Aldebaran ligt langs de baan die de Maan aan de hemel aflegt, dus de Maan schuift er vaak voor. De tijd die de rand van de Maan nodig heeft om de ster te bedekken, laat zien hoe breed de ster eruitziet.
Een studie uit 2005 van Richichi en Roccatagliata combineerde nieuwe bedekkings- en interferometermetingen. Daaruit bleek dat Aldebaran 20,58 duizendste van een boogseconde breed is, waarbij een boogseconde 1/3.600 van een graad is. Dat is ongeveer de breedte van een mensenhaar gezien van 1 kilometer afstand. De satelliet Hipparcos mat de afstand tot Aldebaran op ongeveer 67 lichtjaar, waarbij een lichtjaar de afstand is die licht in één jaar aflegt, ongeveer 9,46 biljoen kilometer. Bij die afstand levert de breedte een straal op van 45,1 keer die van de Zon.
Oudere metingen van Aldebaran lopen verder uiteen, van ongeveer 36 tot 46 keer de straal van de Zon, en de reden is niet bekend. De helderheid van de ster verandert met minder dan 1%, maar hij kan vlekken op zijn oppervlak hebben of een heel klein beetje van grootte veranderen.
Sinds het begin van de jaren negentig hebben astronomen gemeten dat Aldebaran zich heel licht naar de Aarde toe en van de Aarde af beweegt, in een cyclus van ongeveer 629 dagen. Een studie uit 2015 stelde voor dat een planeet deze slingering veroorzaakt. Die zou minstens 6,5 keer de massa van Jupiter hebben en op ongeveer 1,46 astronomische eenheden van Aldebaran om de ster draaien, waarbij een astronomische eenheid de gemiddelde afstand van de Aarde tot de Zon is.
Een studie uit 2019 voegde veel nieuwe metingen toe en vond dat het signaal in de loop van de tijd niet constant was. De auteurs concludeerden dat hun gegevens de aanwijzingen voor een planeet verzwakken. Zij opperden dat in plaats daarvan trillingen die samenhangen met het kolken van gas in de ster de slingering zouden kunnen veroorzaken.
Pioneer 10, de eerste missie van NASA naar de buitenplaneten, werd in 1972 gelanceerd en stuurde in 2003 zijn laatste signaal naar de Aarde. Pioneer 10 vliegt ruwweg in de richting van Aldebaran en zal de ster naar verwachting over ongeveer twee miljoen jaar passeren.