How big is Ceres?
950 kilómetros!
Ceres is het grootste object in de hoofdgordel van asteroïden tussen Mars en Jupiter en is gemiddeld ongeveer 940 kilometer breed. Ceres is ook een dwergplaneet, de enige in het binnenste zonnestelsel. Ceres draait om de Zon op ongeveer 2,8 keer zo grote afstand als de Aarde en doet er 4,6 jaar over om één keer rond te gaan.
De Dawn-ruimtesonde van NASA bestudeerde Ceres tussen 2015 en 2018 vanuit een baan om de dwergplaneet en bracht de vorm in kaart. Ceres is geen perfecte bol. Aan de evenaar is Ceres ongeveer 964 kilometer breed, maar van pool tot pool slechts 892 kilometer, dus de dwergplaneet is licht afgeplat. Een bol met hetzelfde volume zou 939 kilometer breed zijn, en dat is de waarde die als diameter van Ceres wordt gegeven.
Sommige pagina's van NASA geven een straal van 476 kilometer, wat een diameter van 952 kilometer oplevert. Dat komt dicht in de buurt van de 950 kilometer die hierboven staat. De waarde van 939 kilometer, uit een studie uit 2016 naar de vorm van Ceres, is nauwkeurig tot binnen een fractie van een kilometer en is de betere meting.
De Italiaanse astronoom Giuseppe Piazzi ontdekte Ceres op 1 januari 1801. Ceres was het eerste object dat in de hoofdgordel van asteroïden werd gevonden. Eerst werd Ceres een planeet genoemd, maar toen er in hetzelfde gebied nog veel meer objecten werden gevonden, werd Ceres opnieuw ingedeeld als asteroïde.
In 2006 werd Ceres aangewezen als dwergplaneet, samen met Pluto en Eris. Volgens de regels van de Internationale Astronomische Unie (IAU) draait een dwergplaneet om de Zon en heeft hij genoeg massa om door zijn eigen zwaartekracht tot een bijna ronde vorm te worden samengetrokken. Anders dan een planeet heeft een dwergplaneet de omgeving van zijn baan niet vrijgemaakt van andere objecten, en veel asteroïden komen dicht bij de baan van Ceres. Anno 2026 erkent de IAU vijf dwergplaneten: Ceres, Pluto, Eris, Haumea en Makemake.
Ceres bevat een groot deel van de massa van de asteroïdengordel. De schattingen van NASA lopen uiteen van ongeveer een kwart tot meer dan een derde van het totaal van de gordel. Toch heeft Pluto 14 keer zoveel massa als Ceres.
Zelfs voordat Dawn aankwam, liet de lage dichtheid van Ceres zien dat Ceres naar massa voor ongeveer 25 procent uit ijs bestaat. Ceres is daarmee, gemeten naar de totale hoeveelheid water, na de Aarde het waterrijkste hemellichaam in het binnenste zonnestelsel. Dawn bereikte Ceres in maart 2015, waarmee Ceres de eerste dwergplaneet werd die door een ruimtesonde werd bezocht. De beelden van de sonde lieten zien dat de heldere vlekken op Ceres, de helderste in de krater Occator, afzettingen van carbonaten en andere zouten zijn.
Metingen van de zwaartekracht van Ceres laten zien dat de dichtheid naar het centrum toe toeneemt. Vroeg in de geschiedenis van Ceres zonk gesteente naar binnen en vormde zich daarboven een korst die rijk is aan water. Dawn vond ook tekenen van recente en mogelijk nog voortdurende activiteit aan het oppervlak. Zouten kunnen deze activiteit helpen aandrijven doordat ze de temperatuur verlagen waarbij water bevriest, waardoor een deel van het water vloeibaar blijft.