Albatros wędrowny (Diomedea exulans) to duży ptak morski, który żeruje nad Oceanem Południowym i gnieździ się na wyspach w pobliżu Antarktydy. W 2026 roku ma największą rozpiętość skrzydeł spośród wszystkich żyjących ptaków. Rozpiętość jego skrzydeł, mierzona od czubka do czubka, wynosi średnio około 3 metrów, a dochodzi do prawie 3,5 metra.

Rozmiar

Rozpiętość skrzydeł ptaka to odległość między końcami w pełni rozłożonych skrzydeł. W badaniu lotu wielkich ptaków z 2022 roku przyjęto dla albatrosa wędrownego średnią rozpiętość skrzydeł 3,05 metra, obliczoną na podstawie pomiarów samców i samic. Australian Museum podaje rozpiętość skrzydeł prawie 3,5 metra. Samice są nieco mniejsze od samców.

Skrzydła są długie i bardzo wąskie. Przy łącznej powierzchni około 0,61 metra kwadratowego mają średnio tylko około 20 centymetrów od przedniej krawędzi do tylnej, a ich rozpiętość jest około 15 razy większa niż ta szerokość. Dorosłe samce ważą około 9,8 kilograma, a samice około 7,7 kilograma.

Porównania rozmiarów

• Rozpiętość skrzydeł 3,05 metra jest około 1,8 raza większa niż wzrost osoby mierzącej 1,7 metra.
• Taka sama rozpiętość odpowiada wysokości obręczy kosza do koszykówki, czyli 3,05 metra nad podłogą.
• W badaniu z 2022 roku jako największe znane latające ptaki wskazano dwa wymarłe gatunki. Jeden z nich, Pelagornis sandersi, żył około 25–28 milionów lat temu, a rozpiętość skrzydeł obu gatunków oszacowano na 6–7 metrów, czyli około dwa razy więcej niż u albatrosa wędrownego.
• Albatros wędrowny ma około trzykrotnie większą rozpiętość skrzydeł niż typowy dorosły Rhamphorhynchus, wymarły gad latający, którego skrzydła miały rozpiętość około 1 metra.

Lot bez machania skrzydłami

Albatrosy wędrowne spędzają większość życia w powietrzu, lądując tylko po to, by się rozmnażać i żerować. Odnotowano, że jeden obrączkowany ptak pokonał 6000 kilometrów w 12 dni, czyli około 500 kilometrów dziennie.

Na znacznej części tej trasy energii do lotu dostarcza wiatr, a nie mięśnie ptaka. Nad oceanem wiatr wieje szybciej na większej wysokości niż tuż nad falami. Albatros czerpie energię z wiatru, wznosząc się i opadając przez tę zmianę prędkości wiatru. Ten sposób lotu nazywa się szybowaniem dynamicznym. Badanie z 2012 roku, w którym śledzono ptaki za pomocą GPS, wykazało, że powtarzane łuki w górę i w dół dają dość energii, by pokryć to, co ptak traci przez opór powietrza.

Wychowywanie pisklęcia

Ptaki łączą się w pary na całe życie i rozmnażają się co dwa lata na wyspach w pobliżu Antarktydy, między innymi na Georgii Południowej oraz na wyspach Crozeta, Kerguelena i Księcia Edwarda. Gniazdo to kopiec z błota i roślin na odsłoniętym grzbiecie blisko morza. Pisklę wykluwa się z jaja po około 78 dniach. Gdy pisklę jest małe, jedno z rodziców siedzi na gnieździe, a drugie szuka pożywienia.

Pisklę przebywa w gnieździe około 9 miesięcy, zanim zacznie latać. Wyrośnięcie pełnego dorosłego upierzenia może zająć młodemu albatrosowi do dziewięciu lat.

Źródła

• Wandering Albatross. Australian Museum.
• How did extinct giant birds and pterosaurs fly? A comprehensive modeling approach to evaluate soaring performance. Goto et al., PNAS Nexus, 2022.
• Flying at No Mechanical Energy Cost: Disclosing the Secret of Wandering Albatrosses. Sachs et al., PLoS ONE, 2012.
• ACAP Species Assessment: Wandering Albatross Diomedea exulans. Agreement on the Conservation of Albatrosses and Petrels, 2009.
• A giant specimen of Rhamphorhynchus muensteri and comments on the ontogeny of rhamphorhynchines. Hone and McDavid, PeerJ, 2025.
• Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.