How big is Sirius A?
2,400,000 kilometri!
Sirius A, gece gökyüzündeki en parlak yıldızdır ve Güneş’ten yaklaşık 8,6 ışık yılı uzaktaki Sirius sisteminin iki yıldızından büyük olanıdır. Yaklaşık 2,4 milyon kilometre çapındadır; bu, Güneş’in genişliğinin yaklaşık 1,7 katıdır. Bu değer, yıldızın yüzeyi gibi görünen parlak katman olan fotosferinin genişliğidir.
Bir yıldızın katı yüzeyi yoktur; bu yüzden genişliği fotosfere kadar ölçülür. Sirius A, interferometrelerle ölçüldü. İnterferometreler, birkaç teleskobun ışığını birleştirir; böylece teleskoplar birlikte, tek başlarına görebileceklerinden çok daha ince ayrıntıları görür. 2003’te Pierre Kervella’nın başkanlığındaki bir ekip, Avrupa Güney Gözlemevi’nin Çok Büyük Teleskop İnterferometresi’ni kullandı. 2011’de John Davis ve meslektaşları, Sydney Üniversitesi Yıldız İnterferometresi’ni kullandı.
İki ölçüm de yıldızın yay saniyesinin yaklaşık binde 6,04’ü genişliğinde göründüğünü buldu; yay saniyesi ise bir derecenin 1/3.600’üdür. Yıldızın uzaklığıyla birleştirildiğinde bu değer, Güneş’inkinin yaklaşık 1,71 katı bir yarıçap verir. Howard Bond’un başkanlığındaki 2017 tarihli bir çalışma, Güneş’in yarıçapının 1,7144 katını benimsedi; bu, yaklaşık 2,39 milyon kilometrelik bir genişlik demektir ve belirsizliği yaklaşık yüzde yarımdır.
Sirius A, Güneş’ten farklı bir yıldız sınıfındadır: Güneş G2 V, Sirius A ise A1 V sınıfındadır. Yüzey sıcaklığı yaklaşık 9.600 derece Celsius; Güneş’inki ise yaklaşık 5.500. Kütlesi Güneş’in yaklaşık iki katıdır.
Sirius’un gökyüzünde parlak olmasının iki nedeni var: yakındır ve çok ışık yayar. Yaklaşık 8,6 ışık yılı uzaklıkta olan Sirius, 2017 itibarıyla bilinen yıldız sistemleri arasında Güneş’e en yakın yedinci sistemdi. Işık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır ve yaklaşık 9,5 trilyon kilometredir. Sirius A ayrıca Güneş’in yaklaşık 25 katı ışık yayar; çünkü hem daha geniştir hem de çok daha sıcaktır.
Sirius aynı zamanda bir yıldız için genç sayılır. Yaşı yaklaşık 230 ile 250 milyon yıl arasında tahmin ediliyor; Güneş’in yaşı ise yaklaşık 4,6 milyar yıl.
1844’te gökbilimci Friedrich Bessel, Sirius’un gökyüzünde ilerlerken ileri geri hafifçe sürüklendiğini buldu. Görünmeyen bir eşlikçinin onu çekiyor olması gerektiği sonucuna vardı. 1862’de Alvan G. Clark ve babası bu eşlikçiyi ilk kez gördü; eşlikçi bugün Sirius B olarak adlandırılıyor.
İki yıldız birbirinin çevresinde 50,1 yılda bir dolanır ve aralarındaki uzaklık yaklaşık 8 ile 32 astronomik birim arasında değişir; bir astronomik birim, Dünya’dan Güneş’e olan ortalama uzaklıktır. Sirius B, Güneş’in ömrünün sonunda dönüşeceği türden sönük ve yoğun bir yıldız olan beyaz cücedir. Yaklaşık Güneş’in kütlesindeki maddeyi Dünya’dan biraz daha küçük bir küreye sığdırır. Gökbilimciler, Sirius B’nin Güneş’in yaklaşık beş katı kütleli bir yıldız olarak başladığını tahmin ediyor. Bu kütle, Sirius A’nın şimdiki kütlesinden fazlaydı. Sirius B, yaşlandıkça bu maddenin çoğunu savurdu.