Gözlemlenebilir evren, Büyük Patlama’dan bu yana ışığın Dünya’ya ulaşmaya vakit bulduğu evren bölümüdür. Dünya’yı merkez alan, yaklaşık 93 milyar ışık yılı genişliğinde bir küredir; ışık yılı ise ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır. Bu çap yaklaşık 8,8 × 10²⁶ metredir; 10²⁶, 1’in ardından 26 sıfır gelmesi demektir.

Boyut

Evren yaklaşık 13,8 milyar yaşında. Bu yüzden Dünya’ya 13,8 milyar ışık yılından daha uzaktan hiçbir ışığın ulaşamayacağı sanılabilir. Ama ışık yol alırken uzay genişlemeye devam etti. Dünya’ya ulaşabilen en eski ışığı yayan madde şimdi yaklaşık 46 milyar ışık yılı uzakta.

Bu uzaklık, gözlemlenebilir evrenin yarıçapıdır; gökbilimciler ona parçacık ufku der. Yarıçap doğrudan ölçülerek değil, hesaplanarak bulunur. Kozmologlar bunu evrenin genişleme hızından ve içeriğinden hesaplar; bu değerleri WMAP ve Planck gibi uzay araçları ölçtü.

Yayımlanmış hesaplar yarıçapı yaklaşık 46 ile 46,6 milyar ışık yılı arasında veriyor, dolayısıyla çap 92–93 milyar ışık yılıdır. Yarıçap zamanla da büyür, çünkü daha uzaktan gelen ışığın ulaşmaya vakti olur.

Boyut karşılaştırmaları

Hacim olarak, içine yaklaşık 3 × 10⁵⁹ Dünya büyüklüğünde gezegen sığardı.
Yaklaşık 100.000 ışık yılı genişliğindeki Samanyolu, bir basketbol topu büyüklüğüne küçültülse, gözlemlenebilir evren yaklaşık 220 kilometre genişliğinde olurdu.
Gözlemlenebilir evrenin bir ucundan öbür ucuna yan yana yaklaşık 930.000 Samanyolu diski sığardı.
Gözlemlenebilir evren, önerilmiş bir yapı olan ve genişliği 6,5–9,8 milyar ışık yılı olarak tahmin edilen Herkül–Kuzeytacı Büyük Duvarı’ndan 10–14 kat daha geniştir.

İçerdikleri

Teleskopların gerçekten görebildiği en eski ışık, kozmik mikrodalga arka plan ışınımıdır. Bu soluk ışıma, evren yaklaşık 380.000 yaşındayken yayıldı ve şimdi mutlak sıfırın yaklaşık 2,7 derece üzerinde bir sıcaklığa sahip. Parçacık ufkunun biraz içindeki, şimdi yaklaşık 14,0 gigaparsek (45,7 milyar ışık yılı) uzaktaki bir küreden geliyor; bir gigaparsek yaklaşık 3,26 milyar ışık yılıdır.

Bu kürenin içinde, 2005’te yapılan bir çalışma yaklaşık 170 milyar parlak gökadanın oluştuğunu tahmin etti. Her biri, Samanyolu’nun parlaklığının en az yaklaşık dörtte üçü kadar parlaktır.

Gözlemlenebilir evrenin ötesi

Gözlemlenebilir evrenin kenarı, görülebilecek olanın sınırıdır; uzayın bir kenarı değildir. Planck uydusunun ölçümleri, gökada taramalarıyla birleştirildiğinde uzayın yaklaşık yüzde 0,2 hassasiyetle düz olduğunu gösteriyor. Evrenin eğriliği üzerine 2011’de yapılan bir analiz, evrenin tamamının gözlemlenebilir kısmın hacminin en az 251 katına sahip olduğunu buldu; evren sonsuz da olabilir.

Kaynaklar

A Map of the Universe. Gott et al., The Astrophysical Journal, 2005.
Expanding Confusion: common misconceptions of cosmological horizons and the superluminal expansion of the Universe. Davis and Lineweaver, Publications of the Astronomical Society of Australia, 2004.
Planck 2018 results. VI. Cosmological parameters. Planck Collaboration, Astronomy and Astrophysics, 2020.
Planck reveals an almost perfect Universe. European Space Agency, 2013.
Applications of Bayesian model averaging to the curvature and size of the Universe. Vardanyan et al., Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2011.
Measuring the Universe. International Astronomical Union.
New data support the existence of the Hercules-Corona Borealis Great Wall. Horváth et al., Astronomy and Astrophysics, 2015.
Earth Fact Sheet. NASA, 2024.
Our Milky Way Galaxy: How Big is Space?. NASA Science.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Gözlemlenebilir Evren