Return to Scale View
Logo

About Login
About

Share This Page

Whatsapp

Whatsapp

Facebook

Facebook

Twitter

Twitter

Reddit

Reddit

Email

Email

How big is Alnitak?

28,000,000 kilometre!

wiki.history wiki.report
Alnitak

Alnitak, Avcı’nın Kuşağı’ndaki üç parlak yıldızın en doğudakidir ve kendisi üç yıldızdan oluşur. En büyüğü, Alnitak Aa adlı sıcak bir süperdev yıldızdır; yaklaşık 28 milyon kilometre çapındadır ve Güneş’in çapının yaklaşık 20 katıdır. Bu çaptaki belirsizlik yaklaşık altıda birdir; bunun başlıca nedeni Alnitak’ın uzaklığının tam olarak bilinmemesidir.

Boyut

Zeta Orionis olarak da bilinen Alnitak o kadar uzaktadır ki Alnitak Aa, yay saniyesinin yalnızca yaklaşık binde 0,48’i genişliğinde görünür; yay saniyesi ise bir derecenin 3.600’de biridir. Bu, yaklaşık 43 kilometre uzaktan görülen bir insan saçının kalınlığıdır. Bu değer 1974’te bir girişimölçerle ölçüldü; girişimölçer, ayrı noktalarda toplanan ışığı birleştirerek çok ince ayrıntıları görmeyi sağlayan bir araçtır.

Bu açıyı gerçek bir genişliğe çevirmek için uzaklığı bilmek gerekir; uzaklık tahminleri ise birbirinden farklıdır. 2013 tarihli bir çalışma, Alnitak Aa’yı ve yakın eşlikçisini tam bir yörünge boyunca izledi; bu, yaklaşık 960 ışık yılı uzaklığa işaret etti. Üçüncü yıldızın parlaklığı ise uzaklığın yaklaşık 1.260 ışık yılı olduğunu düşündürdü. Bu, Avcı takımyıldızındaki yıldız oluşum bölgeleri için genellikle varsayılan yaklaşık 1.300 ışık yılına daha yakın bir değerdir. Bir ışık yılı, ışığın bir yılda kat ettiği uzaklıktır; yaklaşık 9,46 trilyon kilometredir.

Çalışma daha büyük uzaklığı benimsedi; bu uzaklık, Alnitak Aa’nın yarıçapını Güneş’in yarıçapının 20 katı olarak verir (artı eksi 3,2 kat). Yaklaşık 1.350 ışık yılı varsayan 2008 tarihli bir çalışma, Güneş’in yarıçapının 25 katını buldu; bu durumda yıldızın çapı yaklaşık 35 milyon kilometre olurdu. Yörüngeye dayanan, daha yakın uzaklıkta ise aynı görünür genişlik, Güneş’in yarıçapının yalnızca yaklaşık 15 katını verirdi.

Boyut karşılaştırmaları

  • Alnitak Aa, Güneş’in yaklaşık 20 katı, Dünya’nın yaklaşık 2.200 katı genişliğindedir.
  • Hacim olarak, içine yaklaşık 8.000 Güneş sığardı.
  • Güneş’in yerini alsa, yüzeyi Merkür’ün yörüngesine giden yolun yaklaşık dörtte birine ulaşırdı.
  • Alnitak Aa, Capella’daki iki dev yıldızdan büyük olanın yaklaşık 1,7 katı genişliğindedir; Capella, bu sitedeki bir sonraki daha küçük nesnedir. Arcturus, bu sitedeki bir sonraki daha büyük nesnedir ve Alnitak Aa’nın yaklaşık 1,3 katı genişliğindedir.
  • Güneş bir basketbol topu büyüklüğüne küçültülse, Alnitak Aa yaklaşık 4,8 metre çapında bir top olurdu.

Bir arada üç yıldız

Alnitak Aa’nın yakın eşlikçisi Alnitak Ab, 2000’de Navy Precision Optical Interferometer ile keşfedildi. İki yıldız her 7,4 yılda bir birbirinin çevresinde döner ve birinden ötekine hiç gaz aktaramayacak kadar birbirinden uzaktır. Alnitak Ab, Güneş’in yaklaşık yedi katı genişliğindedir. Üçüncü bir yıldız olan Alnitak B, gökyüzünde 2,4 yay saniyesi uzaktadır.

Alnitak Aa’nın yüzeyi yaklaşık 29.500 kelvin sıcaklıktadır ve Güneş’in yüzeyinden yaklaşık beş kat daha sıcaktır. Kelvin ölçeği, olabilecek en düşük sıcaklık olan mutlak sıfırdan başlayarak sıcaklığı ölçer. Alnitak Aa, O türü denen yıldızlar arasında gökyüzündeki en parlak olanıdır.

Yıldız ayrıca güçlü bir gaz rüzgârı savurur. 2008 tarihli bir çalışma, yıldızın her yıl Güneş’in kütlesinin yaklaşık milyonda ikisini kaybettiğini tahmin etti; bu, Dünya’nın kütlesinin yaklaşık üçte ikisidir. Yıldız aynı zamanda gençtir: yaşına ilişkin tahminler yaklaşık 3,6 milyon ile 7 milyon yıl arasında değişiyor; Güneş’in yaşı ise 4,6 milyar yıldır.

Alnitak’ın çevresi

Alnitak, sıcak ve kütleli yıldızlardan oluşan gevşek bir topluluğa aittir; bu topluluğun bir bölümü Avcı’nın Kuşağı’nı merkez alır. Gökyüzünde Alnitak’ın biraz güneyinde, at başına benzeyen karanlık bir bulut olan Atbaşı Bulutsusu bulunur; Dünya’dan yaklaşık 1.375 ışık yılı uzaklıktadır. Atbaşı, Dünya’ya en yakın dev yıldız oluşum bölgesidir ve geniş Avcı moleküler bulutunun bir parçasıdır.

Kaynaklar

  • Dynamical mass of the O-type supergiant in Zeta Orionis A. Hummel et al., Astronomy & Astrophysics, 2013.
  • The weak magnetic field of the O9.7 supergiant zeta Orionis A. Bouret et al., Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2008.
  • A new paradigm for the X-ray emission of O stars from XMM-Newton observations of the O9.7 supergiant zeta Orionis. Pollock, Astronomy & Astrophysics, 2006.
  • Euclid's view of the Horsehead Nebula. European Space Agency, 2023.
  • Measuring the Universe. International Astronomical Union.
  • IAU 2015 Resolution B2 on recommended zero points for the absolute and apparent bolometric magnitude scales. International Astronomical Union, 2015.
  • Just How Small Is "Nano"?. National Nanotechnology Initiative.
  • Capella (α Aurigae) revisited: New binary orbit, physical properties, and evolutionary state. Torres et al., The Astrophysical Journal, 2015.
  • Fundamental parameters and chemical composition of Arcturus. Ramírez and Allende Prieto, The Astrophysical Journal, 2011.
  • Sun Fact Sheet. NASA, 2024.
  • Sun: Facts. NASA.
  • Earth Fact Sheet. NASA, 2024.
  • Mercury Fact Sheet. NASA, 2024.
  • Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

wiki.newsletter.title 🚀

wiki.newsletter.description

Enviar
Evren Ölçeði > Alnitak

wiki.discussion.title

Logo

Scale Of Universe

Contact Discord

Stay up to date

Subscribe

© 2026 Scale of Universe. All rights reserved.