How big is Mitochondrium?
1 micrometer!
Mitochondrium to maleńka struktura wewnątrz komórki, która wytwarza ATP, główną cząsteczkę, której komórki używają do przenoszenia energii. Typowe mitochondrium ma kształt zaokrąglonej pałeczki, ma około 1–2 mikrometrów długości i około połowy tego szerokości. Mikrometr to milionowa część metra. Pojedyncza komórka może zawierać setki lub tysiące mitochondriów.
Mitochondria mają wiele kształtów i rozmiarów, dlatego ich rozmiar podaje się jako typowy zakres. W większości komórek są to pałeczki lub ziarna o szerokości około 0,5 mikrometra i długości 1–2 mikrometrów, mniej więcej wielkości bakterii. Rysunki w podręcznikach często przedstawiają większe, o długości około 2 mikrometrów i szerokości 1 mikrometra. W niektórych komórkach mitochondria mają kilka mikrometrów szerokości i do 10 mikrometrów długości.
Mitochondria zmieniają też kształt. Pod mikroskopem świetlnym widać, jak rosną, rozgałęziają się, dzielą i łączą ze sobą. W niektórych komórkach tworzą rozgałęzioną sieć, która rozciąga się na dziesiątki mikrometrów. Przez to trudno stwierdzić, gdzie kończy się jedno mitochondrium, a zaczyna następne, i trudno je policzyć.
Mitochondria uwalniają energię chemiczną zmagazynowaną w glukozie i innych składnikach odżywczych i wykorzystują ją do wytwarzania ATP. W tym procesie, zwanym oddychaniem komórkowym, zużywany jest tlen, a jako produkt odpadowy powstaje dwutlenek węgla. Dwutlenek węgla, który człowiek wydycha, pochodzi z tych reakcji.
Każde mitochondrium ma dwie błony. Wewnętrzna jest pofałdowana w grzebienie mitochondrialne, dzięki którym ma większą powierzchnię do wytwarzania ATP. Komórki, które potrzebują dużo energii, takie jak komórki mięśniowe, mają wiele mitochondriów.
Nazwa pochodzi od greckich słów oznaczających „nić” i „ziarno”, czyli dwa kształty, jakie przyjmują mitochondria. Niemiecki naukowiec Carl Benda ukuł ją w 1898 roku. W latach 60. XX wieku naukowcy stwierdzili, że mitochondria mają własne DNA i własne rybosomy, czyli maszyny, które budują białka.
Gdy w 1976 roku zsekwencjonowano DNA mitochondriów, okazało się, że przypomina ono DNA bakterii. To poparło teorię endosymbiotyczną, zaproponowaną przez Lynn Margulis. Zgodnie z nią mitochondria były na początku bakteriami, które zostały pochłonięte przez inną komórkę i nadal żyły w jej wnętrzu.